Wojna jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej - konspekt.

REJESTRACJA ZBRODNI SOWIECKIEJ A) G. Orwell: „Folwark zwierzęcy"

  • w reżimie stalinowskim wykorzystywano więźniów łagrowych do niewolniczej pracy przy realizacji wielkich inwestycji (m.in. Kanału Białomorskiego)
  • wielki głód na Ukrainie uśmiercił wedle różnych szacunków od 4 do 10 mln ludności
  • zwierzęta zmuszone do niewolniczej pracy trwającej przez 7 dni w tygodniu
  • na farmie zmniejszano racje żywnościowe

B) G. H. Grudziński: „Inny świat"

  • budzenie w nocy, sadzanie na twardym stołku, świecono żarówką prosto w oczy
  • panuje przemoc i strach
  • wykańczająca praca zmuszała człowieka do posłuszeństwa
  • nonsensowne zarzuty podstawą do oskarżenia i uwięzienia, np. tancerka zbyt wesoło tańczyła
  • gwałcono kobiety
  • mała ilość snu i pokarmu, a niesamowicie ciężka praca wymagająca dużo siły i energii
  • pozbawianie możliwości załatwienia potrzeb fizjologicznych
  • przypalanie paznokci
  • wsadzanie szpilek pod paznokcie
  • ludzie zakopywani żywcem
  • za wszelką cenę chcą odgrodzić ludzi wolnych od więźniów
  • chorych, skrajnie wyczerpanych zamykano w baraku „Trupiarnia" - bez pożywienia, pomocy i nadziei
  • więźniowie byli zmuszeni do składania obciążających zeznań
  • w celach siedziało 70 osób, choć były one przeznaczone dla 20
  • więźniowie byli tanią siła roboczą, pracowali w ciężkich warunkach, w mrozie do 40ºC
  • „Wbrew temu, co się przypuszcza, cały system pracy przymusowej w Rosji - włącznie ze śledztwem, pobytem w więzieniu i życiem w obozie - nastawiony jest bardziej niż na ukaranie przestępcy, na jego wyeksploatowanie gospodarcze i całkowite przeobrażenie. Tortury na śledztwie nie są stosowane jako środek pomocniczy. O co chodzi naprawdę, to nie tyle o wymuszenie na oskarżonym podejściu pod zmyślonym i fikcyjnym aktem oskarżenia, ile o kompletną dezintegrację jego osobowości."xlvii

  Podsumowanie: „ ... Herling - Grudziński przedstawił prosty, beznamiętny opis łagrów, w których sam był więziony za próbę nielegalnego przekroczenia granicy radzieckiej. Pisarz oddaje nie tylko okrutną codzienność obozowego życia, próbuje także w ten sposób scharakteryzować sowiecką cywilizację, której produktem przecież m.in. były łagry."xlviii

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Juliusz Słowacki

Juliusz SłowackiJuliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida określany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof był twórcą filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem.
Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowo-wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem.
Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Micińskiego uważany za największego z mistyków polskiej poezji. Miał zresztą (i opisał je w Raptularzu) doświadczenia mistyczne. Wywarł ogromny wpływ na późniejszych poetów Młodej Polski i Dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Jana Lechonia.
Źródło: Wikipedia


» Strona główna: Juliusz Słowacki

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: