Wojna jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej - konspekt.




2. POWSTANIA POLSKIE A) A. Mickiewicz. „Dziedy" cz. III

  • dramat romantyczny wyrażający uczucia patriotyczne, cierpienia z powodu niewoli kraju;
  • obraz prześladowań i walki z zaborcą

- sc. I - wigilia Bożego Narodzenie - młodzież polska, spiskowcy: Sobolewski, Żegota, Frejend, Kołakowski, Tomasz, rozmawiają o prześladowaniach caratu wobec Polaków:

  • zsyłki - wielka wywózka na Syberię studentów ze Żmudzi
  • przesłuchania
  • manipulowane procesy
  • aresztowania - np. Cichocki - wiele lat spędził w więzieniu, rodzinie mówiono, że się utopił
  • tortury - więźniowie powracający do domu nie byli już sobą lecz strzępami ludzi, chorymi fizycznie i psychicznie
  • bicie - katowanie (Rollison)

B) E. Orzeszkowa: „Gloria victis"

  • obraz powstania styczniowego - elementy leśnej przyrody → świadkowie powstania - opowiadają co widziały na leśnej polanie
  • bitwa rozrywa i niszczy uczucia, rozdziela kochających się ludzi - dziewczynę, jej brata i przyjaciela wiążą uczucia: miłość braterska, przyjaźń, zalążek uczucia miłości między siostrą, a przyjacielem - dziewczyna traci brata i przyjaciela - jest osierocona i pogrążona w żałobie - rozpacza.

C) E. Orzeszkowa: „Nad Niemnem"

  • powstanie styczniowe żywe w pamięci starszego i młodego pokolenia
  • nieunikniona śmierć - mieszkańcy Korczyna i Bohatyrowicz wspólnie ruszyli do powstania, razem walczyli, razem polegli, a także w jednej zostali złożeni Mogile (w nadniemeńskim lesie)
  • klęska powstania pozostawiła trwały ślad w życiu i psychice bohaterów:: - „choroba duszy" Anzelma Bohatyrowicza - losy Dominika Korczyńskiego - powstańca wziętego do niewoli rosyjskiej, człowieka ........???
  • Mogiła powstańcza - symbol „świętej sprawy" - dlatego Benedykt Korczyński nie sprzeda Korczyna, ponieważ ziemia z mogiła dostałaby się w ręce Rosjan, a to postrzegał jako sprzeniewierzenie się powstańczym ideałom,
  • uczestnicy powstania styczniowego byli bardzo szanowani i podziwiani

D) B. Prus. „Lalka"

  • Stanisław Wokulski brał udział w przedpowstaniowej konspiracji
  • przystępuje do powstania - odbywa za to 7 - letnią pokutę na Syberii - traci 7 lat swojego życia
  • zyskał trwałą pamiątkę pobytu w Irkucku - odmrożone, czerwone ręce.

  ! Różne koncepcje walki narodowowyzwoleńczej: - A. Mickiewicz. „Konrad Wallenrod"

  • szaleńczo odważny, poświęcił swoją miłość, rodzinę dla ratowania ojczyzny
  • zwycięży, jednak zyska miano zdrajcy i szpiega
  • Wallenrod - ojciec polskiej konspiracji, pierwszy szpieg
  • spisek i walka podstępna warunkiem osiągnięcia wytyczonego celu tzn. uzyskania wolności ojczyzny → WALLENRODYZM

- A. Mickiewicz. „Dziady" cz. III

  • Konrad pragnie „rządu dusz" do uszczęśliwienie narodu - PROMETEIZM - bunt wobec Boga: „On kochał wielu, on kochał wiele - On kochał NARÓD."v (sowa Admirała)

- J. Słowacki. „Kordian"

  • Kordian - uosobienie najszlachetniejszych dążeń, ale też dramatycznych dylematów pokolenia młodych Polaków, którzy wzięli udział w powstaniu listopadowym
  • na Mount Blanc rodzi się w nim idea wyzwolenia Polski spod tyranii władców: „ (...) Pójdę! Ludy zawołam, trony obalę!"vi → WINKELRIEDYZM
  • ową ideę chce realizować jako uczestnik spisku Podchorążych przez zabicie cara

- C. K. Norwid: „Bema pamięci..." - J. Słowacki. liryki powstańcze - A. Mickiewicz. „Reduta Ordona"

  • sposób kreowania tych postaci - SAKRANIZACJA, HEROIZACJA, to wszystko jest wyrazem hołdu poetów wobec żołnierskiego czynu powstańców.

WNIOSEK: Wojna:

  • obowiązek patriotyczny wobec ojczyzny - walka o jej wyzwolenie
  • prześladowania caratu wobec Polaków
  • bitwa niszczy uczucia, więzy międzyludzkie, rozdziela kochających się ludzi
  • prawie pewna śmierć, której trudno uniknąć
  • pozostawia trwały ślad w życiu i psychice człowieka
  • podczas wojen ludzie tracą wielką część swego cennego życia, a dodatkowy udział w powstaniach groził długimi i mało przyjemnymi konsekwencjami - np. zsyłką na Sybir.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Juliusz Słowacki

Juliusz SłowackiJuliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida określany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof był twórcą filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem.
Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowo-wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem.
Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Micińskiego uważany za największego z mistyków polskiej poezji. Miał zresztą (i opisał je w Raptularzu) doświadczenia mistyczne. Wywarł ogromny wpływ na późniejszych poetów Młodej Polski i Dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Jana Lechonia.
Źródło: Wikipedia


» Strona główna: Juliusz Słowacki

Szukaj

Rekomendacje

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: