Koncepcja poety i poezji w romantyzmie - konspekt

• Bieniowski - Pieśń V"

„Chodzi mi o to, aby język giętki

Powiedział wszystko, co pomyśli głowa;

A czasem był jak piorun jasny, prędki,

A czasem smutny jako pieśń stepowa,

A czasem jako skarga nimfy miętki,

A czasem piękny jak aniołów mowa ...

Aby przeleciał wszystko ducha skrzydłem.

Strofa winna być taktem, nie wędzidłem."

Słowacki twierdzi, że można wszytko wyrazić słowami, gdyż język poetycki jest bogaty i zdolny do przechwycenia i zapisywania tego, co pomyśli głowa. Jego poezja ma być szybka, precyzyjna, jasna, piękna, dobitna, zróżnicowana, ma mówić anielsko i ma mieć cechy boskie. Nie może być ograniczona i musi wciąż się rozwijać.

„Z niej wszystko dobyć, zamglić ja tęsknota;

Potem z niej łyskać błyskawicą cichą,

Potem w promieniach ją pokazać złotą,

Potem nadętą dawnych przodków pychą,

Potem się utkać Arachny robotą,

Potem ulepić z błota, jak pod strychą

Gniazdo jaskółcze, przybite do drzewa,

Co w sobie słońcu wschodzącemu śpiewa ..."

Poezja musi poruszać różne tematy: miłość, historię, przeszłość. Ma być misterna, kunsztowna i niezwykła. Ma prawo mówić o rzeczach nieistotnych, a czasem błahych.

• „Bo się kruszyło we mnie serce smętne,

  Że ja nikogo nie mam ze szlachetnych;

  I próżno słowom wyrzucam namiętne,

  pełne łez i krwi i błyskawic świetnych.

  Na serca, które zawsze dla mnie wstrętne -

  Ja, co mam także kraj, łąk pełen kwietnych,

  Ojczyznę, która krwią i mlekiem płynna,

  A która także mnie kochać powinna."

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9