Koncepcja poety i poezji w romantyzmie - konspekt

„Albowiem masz być piórem nie przesiąkniętym wodą

Przez wichrów i nawałnic bezustanne wpływy,

lecz piórem, którym ospę z krwią mieszają młodą,

Albo za wartkie strzałom przytwierdzają grzywy".

Poezja ma uodpornić w Polakach świadomość narodową, ma ruszyć ich serca i ukazać to, co jest prawdziwe. Ma mówić prawdę i musi dać siłę na wszelkie zło.

„Język - ojczysty"

W tym wierszu jest ukazana główna cecha poezji Norwida. Poeta między wersami zostawia puste miejsca, gdyż uważa, ze odbiorca jest współtwórcą poezji i to on musi dointerpretować dzieło i uzupełnić te brakujące miejsca własnymi komentarzami.

Jak widać, te wszystkie koncepcje są odmienne, każdy z poetów, wraz ze swoją poezją jest ukazany w różnym świtle. Każdy z nich dopatrywał się w poezji czegoś innego, jeden domagał się od twórczości patriotyzmu i tradycji, inny piękna i swobody, a jeszcze inny uczciwości i rzetelności. Jednak mimo owych rozbieżności, Schelling, Schiller, Mickiewicz, Słowacki, Krasiński, czy Norwid, pisząc koncepcję własnych przekonań i ideałów, przyczynili się do rozbudowania romantycznej literatury i rozszerzenia pojęcia poety i poezji, które funkcjonowały w społeczeństwie jako nierozstrzygnięte i nie do końca sformułowane abstrakcje.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9

Zobacz też inne materiały

» Rozważania o naturze ludzkiej na podstawie utworów literackich.
» Rozważania o samobójstwie i życiu za wszelką cenę
» Krztałtowanie rzeczywistości czy poddanie się jej?
» Problematyka utworu Romantyczność Adama Mickiewicza
» "Romantyczność" Adam Mickiewicz
» Oda do młodości - Adam Mickiewicz
» Reduta Ordona - Adam Mickiewicz
» Stepy Akermańskie - Adam Mickiewicz
» Cisza Morska - Adam Mickiewicz
» Żegluga - Adam Mickiewicz

Powiązane kategorie

» Dziady
» Adam Mickiewicz
» Juliusz Słowacki
» Zygmunt Krasiński

Komentarze

Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida określany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof był twórcą filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem.
Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowo-wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem.
Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Micińskiego uważany za największego z mistyków polskiej poezji. Miał zresztą (i opisał je w Raptularzu) doświadczenia mistyczne. Wywarł ogromny wpływ na późniejszych poetów Młodej Polski i Dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Jana Lechonia.
Źródło: Wikipedia

Koncepcja poety i poezji w romantyzmie - konspekt

Zobacz też inne materiały

Powiązane kategorie

Komentarze

Juliusz Słowacki

Szukaj

Juliusz Słowacki - artykuły:

Rekomendacje

Pokrewne serwisy

Język polski-autorzy

Subskrypcja