Wskaż różnice i podobnieństwa w psychologicznych portretach zabójców na podstawie literatury polskiej i obcej




Rodion Raskolnikow był młodym człowiekiem, wywodzącym się z biednej rodziny. Z powodu braku  musiał przerwać studia. Jednak nie to było przyczyna jego cierpienia. Rodion nie mógł znieść widoku nędzy i ubóstwa które go otaczały. Był osobą wybitnie wrażliwą i czuła na krzywdę, potrafił współczuć. Nędza dotykała nie tylko jego, ale tez bliskie mu osoby- matkę i siostrę, jak również zupełnie obce np rodzinę Marmieładowów. Widział do czego doprowadza brak pieniędzy. Niektórzy, tak jak Sonia byli przez to zmuszeni do robienia czegoś wbrew sobie i swoim zasadom. Rzeczywistość utwierdziła Rodiona w przekonaniu ze świat wypełniony jest złem.                                                                      

Przyczyną dokonania zabójstwa było również przekonanie o własnej wyjątkowości oraz chęć udowodnienia sobie wyższości nad innymi jednostkami. Wg poglądów bohatera ludzi można było podzielić na niezwykłych i zwykłych. Ci pierwsi maja prawo do wszelkich zbrodni i wykroczeń, w imię idei, dla dobra ludzkości. "Pierwsi z nich tworzyli nowe prawo i wypędzali Bogów z Olimpu. Człowiek silny musiał wiec stać się przestępcą, musiał iść do przodu, podczas gdy prawa i reguły społeczne pozostawały z tyłu"                                                                                   

Jacek Soplica pochodził ze szlacheckiego rodu. Jako młody człowiek był beztroskim awanturnikiem i hulaką. W okolicy słynął z tego, ze często wdawał się w różne bójki. Nazywano go nawet "kłótnikiem" i "paliwodą". Nie miał żadnych ograniczeń i zasad moralnych. Nie odczuwał przed nikim respektu. Wyróżniał się odwagą i siłą.  Był porywczym i butnym egoistą. Często postępował bezmyślnie, pod wpływem impulsu. Cechowała go pewność siebie i duma. Podobnie jak Balladyna nie mógł znieść  porażki i to pchnęło go do zbrodni.                                                                                                            

Dokonanie zabójstwa pociąga za sobą olbrzymie konsekwencje jak również zmiany w psychice. Wkrótce po zabójstwie Balladyna została żona Kirkora i stała się panią zamku-osiągnęła więc swój największy cel. Teraz już wiedziała jak skuteczne były jej działania i jak duże przyniosły jej one korzyści. Jednak im więcej się posiada, tym mniej docenia się swoje zasługi i tym więcej się pragnie. Wkrótce z rak Balladyny giną kolejne osoby, które mogłyby być dla niej zagrożeniem oraz przeszkodą na drodze do tronu. Zabity zostaje również Gralon, podejrzewany o to iż zna tajemnice morderstwa Aliny. Balladyna przyczynia się również do śmierci swojego męża Kirkora. Następnie zabija Kostryna, który był jej kochankiem. Pomagał jej w unicestwieniu wrogów, ale sam stał się dla niej poważnym rywalem.                                                                                                                                  Morderstwo Króla Dunkana wywarło ogromny wpływ na psychikę Makbeta. Kolejnymi zbrodniami bohater pragnął uwolnić się od obsesji i dręczących go wyrzutów sumienia oraz poczucia strachu. Nie potrafił już polegać na własnej sile. Tracił poczucia wartości, opierał się tylko na przepowiedniach wiedźm, którym ufał bezgranicznie. "zły plon bezprawia nowym się tylko bezprawiem poprawia-mówi-Jużem tak głęboko we krwi zagrzązł, ze wstecz iść niepodobieństwo, w miejscu zaś stać grozi mi niebezpieczeństwo, trzeba więc dalej brnąć" jedynym czego Makbet może dokonać jest zapewnienie sobie bezpieczeństwa poprzez kolejne zbrodnie, które przychodzą mu już coraz łatwiej. Twierdzi, ze nie ma już odwrotu. Mimo tego pragnie uwolnić się od odpowiedzialności i cofnąć czas. Nie jest tak bezwzględny jak Balladyna, która nie ma zahamowań ani wątpliwości. On do końca nie akceptuje swojego postępowania.                                                             

Strony: 1 2 3

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Juliusz Słowacki

Juliusz SłowackiJuliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida określany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof był twórcą filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem.
Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowo-wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem.
Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Micińskiego uważany za największego z mistyków polskiej poezji. Miał zresztą (i opisał je w Raptularzu) doświadczenia mistyczne. Wywarł ogromny wpływ na późniejszych poetów Młodej Polski i Dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Jana Lechonia.
Źródło: Wikipedia


» Strona główna: Juliusz Słowacki

Szukaj

Rekomendacje

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: