Wpływ pieniądza na życie bohaterów literackich. Zanalizuj na wybranych przykladach.




Prezentacja maturalna na temat: Wpływ pieniądza na życie bohaterów literackich. Zanalizuj na wybranych przykladach.

Pieniądze

Pieniądze - Środek płatniczy, wymyś¬lony przez Fenicjan w miejsce handlu wymiennego. Od wieków pojawiały się w sztuce jako: zapłata, pokusa, siła obracająca tryby świata, przekleństwo czy błogosławieństwo. W większości przypadków twórcy zwracali uwagę na ich zdradliwy wpływ na człowieka i jego życie.

Biblia (NT) - 1) Przypowieść o zagu¬bionej i z trudem odnalezionej drachmie obrazuje sytuację grzesznika, który pobłądził, ale odnalazł drogę do Boga i z radością przyjmowany jest w niebie. 2) Przypowieść o talentach (minach) opowiada o trzech sługach, z których dwaj pod nieobecność pana w dwójnasób powiększyli jego majątek. Trzeci oddał mu jeden talent, czyli kwotę, jaką wcześniej otrzymał. Rozgniewany pan wypędził sługę, mówiąc; Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. 3) Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga. To słowa, które Chrystus wypowiada do arcykapłanów, kiedy zapytali go o kwestię podatku płaconego Rzymowi. Jezus spojrzał na monetę z podobizną cesarza i wyrzekł powyższe słowa. 4) Za zdradę Chrystusa otrzymał Judasz 30 srebrni¬ków, czyli ustaloną przez prawo cenę niewolnika. Według tradycji zdrajca odniósł kapłanom wszystkie monety, a potem powiesił się z rozpaczy.

Mitologia - Według wierzeń Greków, zmarły, by mógł przepłynąć Styks, mu¬siał opłacić przewoźnika Charona. Oplata za przejazd wynosiła jeden obol, którą to monetę wkładano w usta zmarłego. W rzeczywistości była to symboliczna kwota przypadająca zmarłemu w wyniku podziału jego majątku. Nie mogła ona dostać się komuś innemu, ponieważ zmarłych uważano za nieśmiertelnych.

J. da Yoragine "Legenda na dzień św.

Aleksego" - Zgodnie ze średniowiecz¬nym wzorcem osobowym ascety, Alek¬sy ofiarowuje zabrane z domu pieniądze biedakom. Dla siebie nie pozostawia nic; świadomie wybiera życie w skrajnym ubóstwie.

J. Kochanowski "O żywocie ludzkim (Fraszki to wszytko...)" - patrz: przemijanie.

J.Kochanowski "Pieśń V", Ks. II

(Pieśń o spustoszeniu Podola przez Ta¬tarów) - Słowa: Skujmy talerze na tale-ry, skujmy, A żolnierzowi pieniądze gotujmy! nawołują szlachtę polską do rezygnacji z części majątku na rzecz opłacenia wojska, które walczyłoby w obro¬nie granic Rzeczpospolitej. ,

Molier "Skąpiec" - Imię głównego bohatera, Harpagon, pochodzi od łacińs¬kiego słowa harpago, tzn. hak do chwytania, rabuś, łupieżca. Stało się ono z czasem synonimem skąpstwa. Ten dusigrosz i kutwa nie wahałby się doprowadzić do nieszczęścia własnej córki, próbuje wyłudzić lichwę od swego syna. Jedynym jego życiowym celem jest napełnianie szkatułki, droższej mu niż rodzina. Gromadzenie pieniędzy służy wyłącznie ich pomnożeniu, nie zaś wydawaniu. Nawet w momencie roz¬wiązania akcji, gdy wydawałoby się, że Harpagon zmienia się, nadal szuka on własnej szkatułki i obawia się utraty majątku.

Strony: 1 2 3 4

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Juliusz Słowacki

Juliusz SłowackiJuliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida określany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof był twórcą filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem.
Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowo-wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem.
Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Micińskiego uważany za największego z mistyków polskiej poezji. Miał zresztą (i opisał je w Raptularzu) doświadczenia mistyczne. Wywarł ogromny wpływ na późniejszych poetów Młodej Polski i Dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Jana Lechonia.
Źródło: Wikipedia


» Strona główna: Juliusz Słowacki

Szukaj

Rekomendacje

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: