Czy Juliusz Słowacki wielkim poetą był?
Wypracowanie na temat: Czy „Juliusz Słowacki wielkim poetą był”?
Juliusz Słowacki. Kim był owy człowiek? Co sobą reprezentował? Jakie wartości poznawcze przedstawił w poezji? Co robił wśród takich poetów, jak Mickiewicz, Krasiński, Fredro czy Norwid? Czy był kimś więcej niż tylko pospolitym poetą, a może był kolejnym stereotypem biernego twórcy literackiego? Otóż nie. Odkąd zetknąłem się z poezją Słowackiego, z zadowoleniem stwierdziłem, że jest on tym poetą, który wśród innych polskich twórców poezji romantycznej jest szczerym symbolem polskości, patriotyzmu i poczucia własnej skromności. Może inni się z tym nie zgodzą i uznają symbolem polskiej poezji Adama Mickiewicza, ale ja nie zmienię swego zdania i ukarzę te cechy, którymi zasługuje on na miano nazwania go poetą doskonałym.
Pierwszą i chyba najważniejszą cechą Słowackiego, ukazującą go w świetle chwały i wielkości jest to, iż w swych utworach poruszał on sprawy narodowowyzwoleńcze Polski, a także jej problemy wewnętrzne, a mianowicie podział narodu oraz brak zjednoczenia w szeregach cierpiących w niewoli Polaków.
Utworem, w którym poeta analizuje sytuację Polaków pod zaborami jest „Kordian”. Juz w „Przygotowaniu” poeta przedstawia przywódców polskich w bardzo negatywnym świetle. Stwierdza, iż są oni starzy, niedołężni i niezdolni do działania. Wymienia tutaj m.in. generała Chłopickiego, który ma „sprzeczne z naturą nazwisko”, a więc nie ma zamiaru szukać pomocy wśród chłopów, a przede wszystkim jest za stary na przywódcę:
„Stary – jakby ojciec dzieci,
Nie do boju, nie do trudu.”
następnie Słowacki przytacza postać Jana Skrzyneckiego, który bezmyślnie zlekceważył plany wojenne generała Prądzyńskiego, które mogły przynieść powstańcom zwycięstwo. Unikał on walki z wrogiem, toteż nazwał go poeta tchórzem, który jako
„Wódz! Chodem raka przewini,
jak ślimak rogiem uderzy,
Spróbuje – i do skorupy
Schowa rogi, i do skrzyni
Miejskiej zniesie planów trupy.”
Przedstawieni zostają przez poetę jeszcze czterej przywódcy (Adam Czartoryski, Julian Ursyn Niemcewicz, Joachim Lelewel i Jan Krukowiecki), z których jeden tylko znalazł słowa uznania poety. Był nim Adam Czartoryski, którego dyplomatyczne rozmowy o uznanie poparcia dla pozostania na zachodzie okazały się bezowocne. Mimo to Słowacki stwierdza, iż „mimo czary wyszedł jakiś człowiek godny”. Jednak w ogólnej ocenie dyktatorów i przywódców powstania narodowego, poeta gani ich za konserwatywność, niezdecydowanie polityczne, niedołężność i dbanie o własne interesy. Natomiast w „Śpiewie Niewzajemnego” Słowacki przedstawia zmartwychwstanie narodu polskiego: „... A gdy przyszło zmartwychwstanie Chrystus wino mienił w krew, jutro błyśnie jutrznia wiary ...”, zapowiada rewolucję krwi, którą musi naród przelać aby wyzwolić kraj z niewoli i ucisku ze strony zaborców.
Zobacz też inne materiały
» Wojna jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej - konspekt.
» Kreacje poetów i sposoby ich realizacji od starożytności do współczesności - konspekt
» Kultura starożytna jako źródło kultury europejskiej - konspekt
» Koncepcja poety i poezji w romantyzmie - konspekt
» Grób Agamemnona - opracowanie
» Kordian - streszczenie
» Romantyczny i pozytywistyczny sens patriotyzmu na wybranych przykładach z literatury polskiej.
» Wskaż różnice i podobnieństwa w psychologicznych portretach zabójców na podstawie literatury polskiej i obcej
» Wpływ pieniądza na życie bohaterów literackich. Zanalizuj na wybranych przykladach.
» Motywy kryminalne w literaturze
Powiązane kategorie
Komentarze
-
Jeszcze nie ma komentarzy.
Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.
Juliusz Słowacki
Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida określany dawniej jako jeden z tzw. Wieszczów Narodowych. Jako filozof był twórcą filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem.
Utwory Słowackiego, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego, podejmowały istotne problemy związane z walką narodowo-wyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli, ale także uniwersalne tematy egzystencjalne. Jego twórczość wyróżniała się mistycyzmem, wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do orientu, źródeł ludowych i słowiańszczyzny. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem.
Obok Cypriana Kamila Norwida i Tadeusza Micińskiego uważany za największego z mistyków polskiej poezji. Miał zresztą (i opisał je w Raptularzu) doświadczenia mistyczne. Wywarł ogromny wpływ na późniejszych poetów Młodej Polski i Dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, min. Antoniego Langego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Jana Lechonia.
Źródło: Wikipedia
» Strona główna: Juliusz Słowacki
Szukaj
Juliusz Słowacki - artykuły:
- Czy Juliusz Słowacki wielkim poetą był?
- Wojna jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej - konspekt.
- Kreacje poetów i sposoby ich realizacji od starożytności do współczesności - konspekt
- Kultura starożytna jako źródło kultury europejskiej - konspekt
- Koncepcja poety i poezji w romantyzmie - konspekt
- Grób Agamemnona - opracowanie
- Kordian - streszczenie
- Romantyczny i pozytywistyczny sens patriotyzmu na wybranych przykładach z literatury polskiej.
- Wskaż różnice i podobnieństwa w psychologicznych portretach zabójców na podstawie literatury polskiej i obcej
- Wpływ pieniądza na życie bohaterów literackich. Zanalizuj na wybranych przykladach.
- Motywy kryminalne w literaturze
Rekomendacje
Pokrewne serwisy
Język polski-autorzy
- Adam Mickiewicz
- Albert Camus
- Aleksander Kamiński
- Bolesław Leśmian
- Bolesław Prus
- Bruno Schulz
- Czesław Miłosz
- Eliza Orzeszkowa
- Fiodor Dostojewski
- Franz Kafka
- Gabriela Zapolska
- Gustaw Herling-Grudziński
- Hanna Krall
- Henryk Sienkiewicz
- Ignacy Krasicki
- Jan Andrzej Morsztyn
- Jan Kasprowicz
- Jan Kochanowski
- Jan Twardowski
- Johann Wolfgang von Goethe
- John Ronald Reuel Tolkien
- Joseph Conrad
- Julian Przyboś
- Julian Tuwim
- Julian Ursyn Niemcewicz
- Juliusz Słowacki
- Krzysztof Kamil Baczyński
- Leopold Staff
- Mikołaj Rej
- Molier
- Sofokles
- Stanisław Wyspiański
- Stefan Żeromski
- Sławomir Mrożek
- Tadeusz Borowski
- Tadeusz Różewicz
- William Shakespeare, Szekspir
- Witkacy - Stanisław Ignacy Witkiewicz
- Witold Gombrowicz
- Władysław Broniewski
- Władysław Stanisław Reymont
- Zbigniew Herbert
- Zofia Nałkowska
- Zygmunt Krasiński
Subskrypcja
Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!
